Terug naar 'de beagle'

Deze pagina beschrijft het karakter van de Beagle. Gedrag is het resultaat van karakter en opvoeding, een opvoeding die grotendeels door uw als eigenaar wordt gegeven. Hoe dat gedrag zich kan ontwikkelen wordt in zekere mate beperkt door de aanleg en het karakter van de Beagle. Verder moet iedere hondeneigenaar er zich bewust van zijn dat een deel van het gedrag ook wordt gevormd door hoe de individuele hond omgaat met ervaringen. Iets dat we kunnen aanduiden als 'identiteitsvorming' en waarbij de eigenaar en zijn reactie op dat gedrag niet volledig grip hebben. Deze vorming heeft immers ook te maken met het genetisch gedragsprofiel (populair: karakter) van de Beagle.

Oorsprong en aanleg


Als we iets willen zeggen over het karakter van de Beagle (en dat gaat voor heel veel rassen op), dan moeten we in eerste instantie kijken naar de oorsprong van het ras. De Beagle is een werkras, een jachthond. Maar niet zomaar een jachthond. Het was een jachthond die in groepsverband (meute) het wild moest opzoeken en afmatten om zodoende de "kill" te maken.

Tot ongeveer zo'n 150 jaar geleden werd er alleen geselecteerd op werkcapaciteiten. De daarop volgende 100 jaar werd er deels op werkcapaciteit en deels op uiterlijk geselecteerd en de laatste 50 jaar hoofdzakelijk op uiterlijk en was werkcapaciteit van ondergeschikt belang. We kunnen echter veronderstellen dat die wijziging van selectiedruk (wat zijn de belangrijkste kenmerken van een dier bij het fokken van een ras) tot nu toe weinig afbreuk heeft gedaan aan de eeuwen die hieraan vooraf gingen waarbij juist op werkcapaciteit werd geselecteerd. Die eeuwenlange keuze heeft bepaalde kenmerken zo in het ras vastgelegd (gefixeerd) dat het bijna niet ongedaan gemaakt kan worden. In ieder geval niet in een paar decennia.

Wat zijn dan die werkcapaciteiten? Voor de jacht op klein wild zoals hazen, konijnen en eventueel vossen moest de Beagle een goede neus hebben, in groepsverband kunnen samenwerken en een onnoemelijk uithoudingsvermogen hebben. Een jacht kon immers van 's morgens vroeg tot 's avonds laat duren. Deze capaciteiten zien we terug in typische karaktertrekjes als "sociaalvaardig", moeilijk alleen kunnen zijn, altijd belangstelling voor "spannende luchtjes", onvermoeibaar en energiek, zelfstandig (in de volksmond tegenwoordig helaas vaak vertaald als: eigenwijs), doelgericht en intelligent.

Sociaalvaardig


Een van de krachtigste karaktertrekjes van de Beagle is zijn vermogen tot sociaalvaardig gedrag. Hij kan met alles en iedereen overweg en krijgt daarom ook regelmatig de naam "allemansvriend". Dat is ook de reden dat een Beagle absoluut ongeschikt is al waakhond. Als er bij u ingebroken zou worden, zal uw Beagle, na uitbundig begroeten van de inbreker, hem zelfs helpen uw dure stereo en DVD speler naar buiten te brengen. Als hij dat zou kunnen. Het aanpassingsvermogen van een Beagle ten opzichte van anderen, zowel mensen als dieren, is enorm groot. Dat wil niet zeggen dat een Beagle direct de grootste vriend van uw Langoor konijn zal worden, of helemaal verzot is op uw Cavia. De jachtdrift zit ook diep in zijn innerlijk geworteld en dit type dieren kan heel goed zijn jachtinstinct maximaal wakker schudden. Er zijn dus wel wat grenzen, maar in principe kan de Beagle, zeker als hij als pup met anderen opgroeit prima in harmonie samenleven.

Groepsgericht


Een Beagle is niet alleen sociaalvaardig, hij heeft een sociale groep nodig om optimaal te kunnen functioneren. In de jachtkennels leefde hij samen met vele soort genoten, was er altijd een verzorger aanwezig die fulltime in dienst was om voor de honden te zorgen en daarbij ging hij in bepaalde jaargetijden dagelijks met de huntmaster en whipper-ins het veld in om op jacht te gaan. Die behoefte aan "gezelfschap" is een direct voortvloeisel van de noodzaak dat deze honden als groep moesten samenwerken. Een Beagle kan daarom heel slecht tegen alleen zijn. Sommige kunnen 4 a 5 uur alleen blijven alvorens ze duidelijk gaan protesteren, andere hebben met 2 uur al een probleem. Een enkeling mag dan volgens de eigenaar prima de hele dag alleen zijn; zeer waarschijnlijk betekend dit dat hij zijn frustratie niet openlijk laat merken. Maar gelukkig worden ze er niet van en de nadelige gevolgen op termijn (zoals bijvoorbeeld depressies of apathie) zijn niet uitgesloten.

Onvermoeibaar en energiek


Een Beagle barst van de energie. Zeker pups en jonge Beagles kunnen dermate energiek en levendig zijn dat hun eigenaar er soms gestressed van raakt. De Beagle vliegt door het huis, lijkt door niets geremd te worden en na een lange wandeling is er nauwelijks sprake van rust. Het is dus van belang dat de Beagle zijn energie kwijt kan en dat zijn eigenaar hem ook de gelegenheid geeft die energie "kwijt" te raken. Deze hang naar activiteit maakt de Beagle een prima gezelschap voor actieve mensen. Het is ook deze behoefte aan actief bezig zijn die een Beagle opbreekt als hij lang alleen wordt opgesloten (in een bench bijvoorbeeld). Als hij dan vrij komt zal hij eerst zijn doldwaze kwartiertje hebben. Wordt hij dagelijks alleen opgesloten kan hij echt doordraaien. Een enkele lange wandeling wordt voor de eigenaar dan ook een bezoeking omdat de hond niet te houden is en zijn eigenaar overal naartoe sleurt.

Zelfstandig


Het lijkt misschien met elkaar in tegenspraak, maar ondanks dat een Beagle geacht wordt in groepsverband samen te werken, werd van hem ook verwacht dat hij zelfstandig kon werken. Dat wil zeggen, werken zonder directe leiding van de jager(s). Het zoeken van het wild, navolgen en opstoten was een essentieel onderdeel van de jacht waarbij de jager de Beagle volgde. De Beagle bepaalde waar het gezelschap naar toe ging, en niet zo zeer de jager. Hindernissen die hij onderweg tegenkwam moest hij zelf overwinnen om zijn werk "goed" te doen. Dit heeft geleid tot een ras waar inzicht en zelfstandig handelen een voorwaarde was om uitverkoren te worden om een volgende generatie voort te brengen.

Doelgericht en Intelligent


Het doel van de jacht was het vinden en vangen (doden) van het wild in samenwerking met de andere hounds. Samenwerking en zelfstandigheid spelen hier een belangrijke rol in. Maar ook doelgericht bezig zijn. Niet eerder opgeven dan dat het doel bereikt was, of dat het doel onbereikbaar was geworden. Een Beagle is daarom ook een hond die, als hij zich een doel voor ogen heeft gesteld, niet zal rusten voordat het een (doel bereikt) of het ander (doel onbereikbaar) een feit is. Dit zorgt enerzijds voor een hardnekkigheid om iets dat hij wil ook daadwerkelijk te bereiken, anderzijds voor een soms onvoorstelbare scale aan creatieve "oplossingen" om hindernissen en obstakels te vermijden of te nemen. In die zin zijn Beagles bijzonder intelligent en zullen niet zomaar hun pogingen om iets te verkrijgen opgeven.