---

Terug naar 'de beagle'

Een nestje
noodzaak of bijzaak - een verantwoordelijke keuze

Een nestje, leuk? Maar ook goed voor de teef - althans dat is nog steeds een moeilijk uitroeibaar fabeltje dat met regelmaat de kop opsteekt. Is een nest noodzakelijk voor een teef? Verandert haar gedrag ten gunste of is het allemaal een fabeltje. En als je dan geen nestje wilt, moet je je teef dan laten castreren? En hoe zit het met hormoon injecties?

Voortplanting lijkt in eerste instantie alleen een kwestie die teven-eigenaren aan gaat. Maar ook de reu heeft een belangrijke bijdrage; en ook rond de reu en zijn rol bij de voortplanting wordt nog regelmatig omgeven door achterhaalde "volkswijsheden". Zo zou een reu die gedekt heeft, niet meer te houden zijn in de buurt van teven. Zou castratie van de reu zijn gedrag positief beinvloeden en allerlei gedragsproblemen oplossen.

Maar wat betekend voortplanting nu voor de hond en zijn eigenaar. Hoe ga je met de "sexuele" driften van je huisdier om. En waar moet je rekening mee houden als je bewust een nestje wilt fokken?

Wie besluit een nestje te gaan fokken wordt daarmee fokker. Ook al zou dat maar één nestje zijn. Het is de keus van de mens, om jonge hondjes op de wereld te zetten, het is de keus van de mens welke twee honden daarvoor gebruikt worden. De fokker gaat daarmee een verantwoordelijkheid aan ten aanzien van het nageslacht dat hij opzettelijk op de wereld zet. Zou de teef zelf kunnen beslissen dan zou zij zich tijdens haar loopsheid waarschijnlijk laten dekken; maar de reu die zij zou kiezen kan wel eens sterk afwijken die de fokker voor ogen heeft. En de welgevallige reu in de ogen van de fokkers zou onder natuurlijke omstandigheden misschien niet eens de kans krijgen de loopse teef te dekken. In plaats daarvan zou zij wel een serieus pogingen kunnen doen "de oren van zijn kop" te trekken

Uiteraard dient u een loopsteef uit de buurt van reuen te houden. Hiermee voorkomt u niet alleen de kans op ongewenste puppen. U voorkomt ook de nodige opwinding bij reuen en mogelijk vechtpartijen tussen hen om de "dek-eer". Eigenlijk: drang tot voortplanting.

De eerst loopsheid treedt meestal op tussen de 6e en 9e maand levensmaand, maar kan ook uitblijven tot een leeftijd van 1,5 jaar. De teef is tijdens haar loopsheid erg aantrekkelijk voor reuen en zal in meer of mindere mate bloed verliezen. Tevens is er een zwelling van de vulvalippen te zien.

1. Pro-oestrus-fase
Duur van deze fase is 8 tot 10 dagen. Dit is het begin van de loopsheid, waarbij de vulva van de teef gezwollen is en zij een bloederige afscheiding heeft. Reuen vinden de teef al erg aantrekkelijk. Alhoewel de teven graag flirten staan zij een paring tijdens deze periode nog niet toe.
(Verhoging van het oestrogeen niveau)

2. Oestrus-fase

Duur van deze fase is 4 tot 7 dagen. De bloederige vloeiing is nu opgehouden, er kan nog wel een heldere of rose uitscheiding zijn. De vulva is minder opgezwollen, maar nog altijd iets opgezet en zacht.
Tijdens deze periode vindt de ovualtie plaats en is de teef vruchtbaar.
(LH hormoon komt vrij, oestrogeen niveau neemt af, het progesteron niveau neemt toe)

3. Metoestrus-fase

Duur van deze fase is 6 tot 10 weken. Uitwendig is er tijdens deze fase vaak niets meer te zien, toch vinden er nog steeds veranderingen in de baarmoeder plaats. Het progesteronniveau blijft stijgen in zowel drachtige als niet drachtige teefjes. Voor de drachtige teefjes is dit noodzakelijk om de dracht in stand te houden. Dit verhoogde progesteron niveau verklaart tevens de schijndracht bij niet gedekte teefjes.

4. Anoestrus-fase

Duur van deze fase ongeveer 15 weken. Dit is de zogenaamd stille of rust periode. Het progesteron niveau daalt bij een drachtige teef abrupt voor het werpen en neemt bij een niet-drachtige teef geleidelijk af.
Er vinden in deze periode wel wat hormonale veranderingen plaats als voorbereiding van de nieuwe cyclus, deze zijn echter niet merkbaar.